"Seni affediyorum, çünkü mükemmel değilsin."

Sizin de havanda su dövüyormuş gibi hissettiğiniz zamanlar oluyordur muhakkak. Anne-baba olarak, arkadaş olarak, sevgili olarak, öğretmen olarak, idareci olarak.. Hayatta, üzerimize giydiğimiz pek çok rolde bu hissi yaşıyoruz. Emeklerimizin boşa gidiyor olduğu duygusu.. Ya da o ilişkiden, verdiğimiz kadarını alamamak.. Hayatım boyunca bu hissi defalarca yaşadım. Çok kırıldığım zamanlarda aklımdan geçen tek cümle: "Ben sen olsam, sana böyle davranmazdım/sana bunu söylemezdim." oluyordu, sadece o kadar. Onlarsa her seferinde hep haklı olduklarını iddia edip olaydan sıyrılma yoluna gittiler, benim ne hissettiğim kimsenin umrunda değildi. Hepsinde de bir şekilde kabullendim, her insanın apayrı bir dünya olduğunun farkına vardım, fazla beklentiye girmedim kimseyle ilgili.. Şu sıralar da, sıklıkla mesleğimde yaşıyorum bu negatif duygudurumunu. 3 yıldır, hiç bu dönemki kadar zorlandığımı hatırlamıyorum. En toy zamanlarımda bile daha güçlüydüm sanki. Daha ümitliydim gelecek nesilden. Neden/nasıl oluyor bilmiyorum ama her gün birsürü öğrencim tarafından olumsuz anlamda şoka uğruyorum. Hiç ummadığım öğrencilerimin, kendilerine yakıştıramadığım hatalar yaptığını görüyorum. Biri hakkında iyi niyet beslemek saflık oluyor bir süre sonra. Şimdiki gençler; aşka, dostluğa, aileye, vicdana, başarıya, sorumluluk almaya, dürüstlüğe, bilgiye değer vermiyorlar, bütün bunlar önemsiz şeyler onlar için.. Bazen öyle şeylere şahit oluyorum ki, ben utanıyorum onların yerine, oturup zırıl zırıl ağlıyorum, elimden başka bir şey gelmiyor.. Yıpranıyorum, yoruluyorum, üzülüyorum ama bir şey değişmiyor.. Söylediklerimiz, yaptıklarımız boşa gidiyor diye vaz mı geçeceğiz peki çabalamaktan? Tabii ki hayır. Peygamber Efendimiz bile Ebu Cehil'in ayağına kaç kere gitmiş.. Biz yine de sabırla anlatmaya, yol göstermeye, örnek olmaya devam edeceğiz. Bilen bilir, "Mary" benim en sevdiğim film karakteridir. Max mektubunda Mary'ye ne diyordu: "Seni affediyorum, çünkü mükemmel değilsin." Evet, hiçbirimiz mükemmel değiliz.. Öyleyse, yola devam.. :)